کلام ایام ـ ۳۱۲، عید ولادت حضرت زینب کبری ـ سلام الله علیها ـ و برکات آن

بخش دوم

کلیات

* کلام حضرت زینب- سلام الله علیها- خطاب به امام سید الساجدین- علیه السلام- وقت خروج از کربلا.

* حمایت حضرت زینب- سلام الله علیها- از حضرت امام سید الساجدین (علیه السلام).

* قدرت روحی فوق عادی حضرت زینب- سلام الله علیها- در تحمّل ضربات سنگین مصیبت ها.

* پیمان خدا با اهل قبیله ای که اجسادِ مطهّر شهداء کربلا را دفن کردند.

* خبر دادن پیامبر خدا- صلّی الله علیه و آله و سلّم- از اصل حادثه شهادت امام حسین (علیه السلام).

* منصرف کردن خدای سبحان توجهات حکام جبّار را از قومی که اجساد مطهّره شهداء کربلا را دفن کردند.

* تلاش رهبران کفر و ضلالت برای از بین بردن حرم حسینی- علیه السلام- و شکوه و جلال روز افزون آن.

* تحقّق پیشگوئی حضرت زینب- سلام الله علیها- درباره حرم حضرت سیدالشهداء (علیه السلام).

* رفعت پرچم نهضت مقدس حسینی (علیه السلام)

* عنایات خاصّه پروردگار عالمیان به نهضت مقدس حسینی- علیه السلام- و حرم باشکوه او.

* * * * * * * * * *

در بخش قبلی از این مقاله محور اصلی بحث روی این موضوع بود که یکی از برکات وجودی رهبران آسمانی آموزش و تربیت شخصیت‌های متعالی در علم و اخلاق و فضائل انسانی از فرزندان و افراد خاندان و دیگر پیروان خود، برای آموزش مردم و کمک به آنها بود! و گفته شد که یکی از آن شخصیت های متعالی و عظیم تاریخی وجود مبارک حضرت زینب کبری، سومین فرزند امام امیرالمؤمنین علی و حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا- سلام الله علیهم- بود و اشاره ای شد به نقش بسیار عظیم آن بزرگوار در انتشار معارف دین توحیدی و فضائل نهضت مقدس عاشورا و حمایت از دین خدا و حفاظت از ارزش های آن! و مباحث آن بخش را مقدمه ای قرار دادیم جهت ورود در موضوع ذکر و توضیح بعضی از سخنان نقل شده از حضرت زینب- سلام الله علیها- و ادامه بحثی که قبلاً در ایام سالگرد ولادت آن بزرگوار شروع شده بود.(۱)

معارف دینی در کلام حضرت زینب (علیها السلام)

۳- «وَ يَنْصِبُونَ لِهَذَا الْطَّفِّ عَلَماً لِقَبْرِ أَبِيكَ سَيِّدِ الشُّهَدَاءِ ع لَا يَدْرُسُ أَثَرُهُ وَ لَا يَعْفُو رَسْمُهُ عَلَى كُرُورِ اللَّيَالِي وَ الْأَيَّامِ وَ لَيَجْتَهِدَنَّ أَئِمَّةُ الْكُفْرِ وَ أَشْيَاعُ الضَّلَالَةِ فِي مَحْوِهِ وَ تَطْمِيسِهِ فَلَا يَزْدَادُ أَثَرُهُ إِلَّا ظُهُوراً وَ أَمْرُهُ إِلَّا عُلُوّاً»(۲)

این بخش از کلام حضرت زینب- سلام الله علیها- و صورت کامل آن در دو مقاله منتشر شده قبلی ذکر شد، همراه بحث فشرده‌ای درباره عبارت اول کلام شریف و جهتی از فضائل و علم فوق عادی که به آن حضرت عطا شده بود.(۳) اما در این مقاله وارد بحثی می‌شویم عمدتاً در شرح و توضیح بخش فوق الذکر از کلام آن حضرت و معارفی که کلام شریف و بالخصوص این بخش فوق متضمّن آن است! و مجموع بحث را بصورت توضیح نکات اصلی آن می‌آوریم:

یکم: کلام مورد بحث وقت عبور دادن افراد حرم حسینی- علیه السلام- بصورت اسیر از کنار اجساد طاهره شهدای کربلا از حضرت زینب کبری- سلام الله علیها- خطاب به امام سید الساجدین علی بن الحسین- علیهما السلام- صادر شده است. وقتی چشم امام- علیه السلام- به اجساد مطهّره پدربزرگوارش حجت خدا حضرت سیدالشهداء- علیه السلام- و همراهان آن حضرت افتاد حال مبارکش طوری تغییر یافت که نزدیک بود روح شریفش از بدن جدا شود!! و حضرت زینب- سلام الله علیها- متوجه او شده و بین آن حضرت و پیکر مبارک امام حسین- علیه السلام- حائل شد و مانع نگاه کردن حضرت سجاد- علیه السلام- به آن بدن قطعه قطعه شد و این کلام را در مقام ایجاد آرامش و تقویت استقامت و صبر در روح شریف او بیان کرد.

 قابل توجه است که حزن و تأثّر حضرت زینب- سلام الله علیها- از حادثه شهادت حجت خدای سبحان و شخصیت‌های خاندان رسالت از جمله شش تن از برادران خودِ حضرت زینب- سلام الله علیها- و فرزندان خود او و فرزندان برادرانش بسیار عظیم و شکننده و فوق طاقت عادی انسانی بود و حادثه به وجود آمده طبعاً برای هر دو بزرگوار فوق طاقت بود. اما در هر صورت آن دو بزرگوار بعد از آن واقعه یعنی حوادث روز عاشورا در هر فرصتی یکدیگر و سایر همراهان و بانوان و کودکان داغدیده را به آرامش و پناه بردن به «ذکر الله» و صبر و استقامت دعوت می کردند و به یکدیگر آرامش می دادند و با توجه به مریضی سخت و سنگینی که به امام سجاد- علیه السلام- عارض شده بود، حفاظت از وجود مبارک او هم به عهده حضرت زینب- امّ المصائب- یعنی مادر مصیبت ها قرار گرفته بود و او در میان امواج سهمگین و بسیار شکننده و سنگین مصیبت ها و حزن ‌ها به پرستاری از بازماندگان حرم حسینی- علیه السلام- و حفاظت از آنها اشتغال داشت!!!

 حضرت زینب- سلام الله علیها- با صبر و استقامت و قدرت روحی کم‌ نظیری ضربات سنگین مصیبت ها را تحمّل کرد و به کمک امام سیدالساجدین- یادگار جدّ کریم خود حضرت محمد- صلّی الله علیه و آله و سلّم- و پدر و برادران گرامی خود شتافت و با ذکر آن کلام نورانی در قلب طوفان زده او آرامشی ایجاد کرد، آرامشی که با آن حال بیماری سخت و حزن و اندوه فوق طاقت بتواند استقامت کند و به انجام وظایف مقام امامت و مراقبت و سرپرستی زنان و کودکان خاندان رسالت و همراهان آنها قیام کند.

حضرت زینب- سلام الله علیها- در کلام خود متذکر عهدی شد که از وجود مبارک رسول خدا- صلّی الله علیه و آله و سلّم- به جدّش امیرالمؤمنین علی و پدر بزرگوارش حضرت سیدالشهداء و عموی گرامی او حضرت امام حسن مجتبی- سلام الله علیهم اجمعین- رسیده بود و متذکر شد که خدای سبحان از گروهی از بندگان خود از امت اسلامی پیمان گرفته است که آن اجساد مطهّره را جمع‌آوری کنند و در آن مکان مقدس دفن کنند.

دوم: حضرت زینب- سلام الله علیها- در کلام خود بطور ضمنی به مقام رفیع «امامت و عصمت» اشاره‌ای کرده و متذکر شده است که آن عهد اختصاصی به جدّ و پدر و عموی امام سجاد- علیه السلام- داشته یعنی امیرالمؤمنین علی و امام حسن و امام حسین- سلام الله علیهم- و به مقام و موقعیت خودش در آن جریان اشاره ای نکرده! و این بخش از کلام چند احتمال در ذهن ایجاد می کند و اهمّ آنها عبارتند از دو احتمال ذیل:

احتمال اول: حضرت زینب احتمالاً خواسته مقام رفیع امامت و عصمت را تجلیل کند و توجهات را به آن مقامات معطوف کند. لذا به مشارکت خود در آن عهد مخصوص مقام رسالت و نبوت و امامت و یا ارتباط خود با آن مقامات اشاره ای نکرده است.

 احتمال دیگر: آن بزرگوار احتمالاً در نظر داشته که متذکر عظمت آن عهد و عنایت خاصّ پروردگار عالمیان نسبت به آن شود. یعنی آن عهد در شأن مقام عصمت و رسالت و امامت بوده است و یک امر عادی از نوع آنچه بین انسان ها برقرار می‌شود، نبوده است.

سوم: با آنکه طبق کلام حضرت زینب- سلام الله علیها- آن عهد از رسول خدا- صلّی الله علیه و آله و سلّم- به حضرت امیرالمؤمنین و حسنین- علیهم السلام- رسیده بود، اما حضرت زینب- سلام الله علیها- هم از آن مطّلع بود، بطوریکه در کلام خود آن عهد و یا جهتی و اجمالی از آن را بیان کرد. پس این جریان حکایت از مقام معنوی و قدسی آن بزرگوار یعنی حضرت زینب- علیها السلام- دارد. که در مقامی نزدیک به مقام عصمت و یا بطوریکه قبلاً گفته شد در مقام عصمت صغری قرار داشت.

چهارم: آن عهد موردنظر طبعاً فقط یک خبر از آینده نمی تواند باشد چون صِرف یک خبر از آینده نیازی به آن نوع انحصار و اختصاص ندارد و می شود انسان ها عادی یعنی غیر از معصومین- علیهم السلام- هم از آن باخبر باشند. مثل خبر دادن پیامبر اکرم- صلّی الله علیه و آله و سلّم- از اصل حادثه شهادت امام حسین- علیه السلام- که آن خبر بین عده زیادی از مردم منتشر شده بود و قبل از وقوع آن حادثه، حتی در زمان کودکی حضرت حسین- علیه السلام- بعضی از مردم و بالخصوص افراد خاندان رسالت از آن خبر داشتند و آن پیشگوئی پیامبرانه را شنیده بودند.

 اما این جهت از حادثه یعنی موضوع پیمانی که خدای سبحان از آن گروه نسبت به جمع ‌آوری اجساد مطهّره شهدا و دفن محترمانه آنها و غفلت فراعنه و جبّاران حکومت زمان از آن گروه و رفتارهای آنها، خبر منتشر شده ای نبود.

پنجم: در این کلام شریف اشاره ای شده است به پیمانی که خدای سبحان از آن گروه گرفته بود! یعنی کسانیکه با وجود اختناق شدید حکومتی تجمّع کردند و به کربلا آمدند و آن بدن‌های مطهّر قطعه قطعه شده را جمع آوری کردند و برای آنها قبرهائی کندند و آنها را دفن کردند و عَلَمی بر قبر مطهّر حضرت سیدالشهداء- علیه السلام- نصب کردند و این نشان‌دهنده عنایت خاصّ پروردگار عالمیان- عزّوجلّ- به آن حادثه یعنی نهضت مقدس حسینی- علیه السلام- و تأسیس حرم و بارگاهی بر روی قبور مطهّر و برقرار کردن زیارتگاه برای شهداء بوده است.

 یعنی دفن اجساد مطهّره امام حسین- علیه السلام- و شهدای همراه او صرفاً جنبه عاطفی از طرف گروهی از اهل یک قبیله نزدیک به کربلا نداشت، بلکه خدای سبحان قبل از وقوع آن حادثه تقدیری در آن زمینه برقرار کرده بود.

و حکومت پلید بنی امیّه از موقعیت آن گروه و افراد آن قبیله در غفلتی قرار داشت.

 اما آن گروه در بین اهل آسمان ها شناخته شده بودند و مورد حمایت ملائکه قرار داشتند!

ششم: موضوع اساسی بسیار با اهمیت در این کلام شریف موقعیت حرم حسینی- علیه السلام- در طول تاریخ و زمان های بعد از حادثه عاشورا می باشد.

در کلام حضرت زینب- سلام الله علیها- خطاب به حضرت سیدالساجدین- علیه السلام- آمده است که آن گروه که عهده دار دفن اجسادِ مطهّره حضرت سیدالشهداء و یارانش خواهند بود، پرچمی بر قبر آن حضرت نصب خواهند کرد که هرگز کهنه و مندرس نخواهد شد و رسم آن هرگز محو نخواهد شد. در این بخش قطعه ای از یک مقاله قبلی را در این زمینه نقل می‌کنیم:

«در کلام شریف حضرت زینب- سلام الله علیها- دو نوع رفتار و فعالیت برای آن گروه ذکر شده است.

 یکی: جمع آوری و دفن بدن های مطهّر قطعه قطعه شده و پراکنده شهداء حادثه عاشورا.

دوم: نصب عَلَم [پرچم و نشانه] ای بر قبر شریف امام حسین- علیهم السلام- بعنوان «سیدالشهداء».

قطعاً مراد از قرار دادن «عَلَم» یعنی نشانه در این کلام نمی شود نصب یک پرچم بصورت معمولی و متعارف، جهت شناسائی محل آن قبل شریف باشد! بجهت اینکه در ادامه کلام آمده است در این سرزمین طف برای قبر پدرت سیدالشهداء عَلَمی نصب خواهند کرد که اثرش کهنه و مندرس نخواهد شد و گذشت مکرر شب و روز رسم آن را محو نخواهد کرد. طبعاً اگر مراد نصب پرچمی بطور معمول و متعارف باشد، اوصاف ذکر شده در کلام در مورد آن صدق نخواهد کرد. چون پرچم و علامت معمولی قابل کندن و از بین بردن و کهنه و مندرس شدن است!!! و بطوریکه از منابع تاریخی بطور آشکار بر می آید که چند بار حکومت های غاصب در جامعه دینی اقدام به تخریب حرم شریف حسینی- علیه السلام- کردند و قبر مبارک را آتش زدند و همه آنچه را در مجموع حرم بود با خاک یکسان کردند و اشیاء موجود را غارت کردند، اما حرم حسینی- علیه السلام- باشکوه و جلال بیشتری نسبت به قبل از آن حوادث، برقرار شد و بیشتر مورد توجه قلوب پاک دوستداران و پیروان آن حضرت- علیه السلام- قرار گرفت.

با این توضیحات روشن می شود که منظور حضرت زینب از آن عَلَم نصب شده بر روی قبر شریف امام- علیه السلام- خود حرم مقدس و شکوه و جلال و موقعیت معنوی آن می باشد. یعنی آن عَلَم شامل عظمت حرم مقدس و جاذبه الهی خاص آن و اشتیاق قلبی انسان ها در طول زمان نسبت به زیارت آن فضای قدسی می باشد.

این نظر بالخصوص با عبارات بعدی کلام شریف تأیید می شود. بطوریکه گفته شده پیشوایان کفر و پیروان ضلالت تلاش های زیادی خواهند کرد برای محو و از بین بردن و تخریب آن، اما هرگز این خواسته حاصل نخواهد شد و بلکه نشانه های آن آشکارتر خواهد شد و امر آن رفعت پیدا خواهد کرد.

این کلام مبارک و این پیشگوئی حضرت زینب ـ سلام الله علیها ـ در سطحی متعالی و بصورتی با شکوه و عظمتی بی نظیر تحقق یافت. بطوریکه نه مخالفت حکومت ها ی پلید جبار و منافقان روباه صفت و نه مجازات های سنگینی که حکومت ها برای زیارت حضرت سید الشهداء در طول تاریخ مقرر کردندو نه حمله ها به حرم شریف و کشتار مردم و غارت اموال آنها و نه هیچ عامل پنهان و آشکار دیگری نتوانست به اندازه ذره ای از جاذبه حرم با شکوه آن حضرت ـ علیه السلام ـ بکاهد و یا مانع اشتیاق انسانها به زیارت آن شود. و امروزه می بینیم که زیارت آن حضرت ـ علیه السلام ـ و یاران وفادارش، بالخصوص در بعضی ایام مثل اربعین یک سنت با شکوه جهانی شده و از همه نقاط عالم گروه گروه انسانها به طرف کربلا می شتابند بطوریکه در سالهای اخیر رقم زائران آن حضرت در ایام اربعین از بیست میلیون نفر فراتر رفته است و بطورقطع در سطح جهان و در طول تاریخ مراسمی با شرکت این تعداد انسان تحقق نیافته است»(۴).

 در این کلام ذکر شده است که رهبران کفر و پیروان ضلالت تلاش‌ها خواهند کرد برای محو و از بین بردن آن یعنی حرم مقدس حسینی- علیه السلام- و آن پرچم برافراشته با اراده خدای سبحان، اما تلاش‌های آنها به نتیجه مطلوب آنها نخواهد رسید و بلکه موجب ظهور و رفعت بیشتر آن خواهد شد! و ما امروز ظهور و تحقّق کلام حضرت زینب- سلام الله علیها- را درباره عهد رسول خدا- صلّی الله علیه و آله و سلّم- به امیرالمؤمنین و حسنین- علیهم السلام- حجت های پروردگار عالمیان و صاحبان مقام عصمت و امامت و پیش‌بینی خود آن بزرگوار درباره حرم مقدس حضرت سیدالشهداء و اشتیاق انسان ها در سطح عالم به زیارت آن را مشاهده می‌کنیم. و همچنین جهانیان شاهد ذلّت حکام تبهکار و صاحبان قدرت در طول تاریخ و تلاش فضیحت بار دین سازان متقلّب و مزدوران وهّابی را در از بین بردن جلال و شکوه آن حرم قدسی و شکست آن ها در این زمینه می باشند.

هفتم: این کلام مورد بحث نقل شده از وجود شریف حضرت زینب- سلام الله علیها- یا تماماً از وجود مبارک رسول خدا- صلّی الله علیه و آله و سلّم- نقل شده است و صورت کامل عهد آن حضرت به امیرالمؤمنین و حسنین- علیهم السلام- می باشد و یا بخش اول آن و یا محتوا و اصل آن از ناحیه آن حضرت و بقیه کلام و یا عبارات آن از خود حضرت زینب- سلام الله علیها- بوده است و در هر دو صورت صدور آن از ناحیه حضرت زینب نشانه‌ای از موقعیت علمی و ایمانی بسیار متعالی آن بزرگوار و اتصال و ارتباط او به ملکوت آسمان ها و زمین می باشد و اینکه آن وجود قدسی علمی از نوع «علم لدنّی» و یا شبیه آن بهره‌مند بوده و در مرتبه و مقامی نزدیک به مقام عصمت قرار داشته و به بیان دیگر صاحب مقام «عصمت صغری» بوده است.

 این اشاره به مقام علمی و ایمانی حضرت زینب- سلام الله علیها- برای بهره‌مندی از سخنان آن حضرت و توجه به ارزش‌های خاصّ آن سخنان و همچنین رفتارهای آن معلم بزرگ در این نوشتار ضروری بود.

هشتم: از کلام حضرت زینب- علیها السلام- بر می آید که پروردگار عالمیان- عزّوجلّ- عنایت خاصّ فوق متعارف به برقراری حرم مقدس حسینی- علیه السلام- و مجموعاً به نهضت عاشورا داشته و اراده او در طول زمان مانع به ثمر رسیدن تلاش های دشمنان دین خدا از کفّار و منافقین برای از بین بردن شکوه و جلال حرم حسینی- علیه السلام- و مراسم زیارت آن حرم مقدس شده است. و همچنین اراده غالب و قاهر او بطور مستمر سبب ظهور عظمت و قداست بیشتر و روز افزون آن می باشد.

الیاس کلانتری

۱۳۹۸/۱۰/۱۷

پاورقی ها:

۱- در سال ۱۳۹۶ و ایام سالگرد ولادت حضرت زینب- سلام الله علیها- در مقالات: کلام ایام- ۱۷۹، عید میلاد حضرت زینب کبری (علیها السلام) و ۱۸۰ مواردی از سخنان آن حضرت تحت عنوان: معارف دینی در کلام حضرت زینب (علیها السلام) منتشر شد و در این مقاله آن بحث را با همان عنوان و شماره ادامه می دهیم.

۲- بحارالانوار، مجلسی، ج ۴۵، ص ۱۸۰

۳-  مقاله: کلام ایام- ۱۸۰ عید میلاد حضرت زینب کبری (علیها السلام) و: کلام ایام- ۳۰۲، اربعین حسینی- علیه السلام و شکوه تحقّق وعده‌های خدای سبحان.

۴- کلام ایام- ۱۸۱، عید بزرگ میلاد حضرت زینب کبری (علیها السلام)

پرینت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *