کلام ایام – ۳۳، نزول برکات قدسی به عالم دنیا

veladatefateme

نزول برکات قدسی به عالم دنیا

بخش سوم

فضائل اخلاقی و شخصیتی و علمی حجت های پروردگار عالم فوق حد ارزیابی و بیان و توصیف انسان های عادی است. و لازم است برای شناسائی موقعیت آن ها به کلام خداوند و ذوات مقدسه معصومین (علیهم السلام) توسل پیدا کرد. البته توصیف خداوند عالم از موقعیت و مقام آن ها و همچنین توصیف هر یک از حجت های خداوند از دیگری، متناسب با قدرت فهم انسان های عادی و یا افراد تحت تعلیم یا سؤال کننده ها خواهند بود.

به بیان دیگر بهره مندی انسان های عادی از اوصاف ذکر شده در کلام خدا و کلام معصومین (ع) در این زمینه محدود به میزان قدرت علم و فهم و درک آن ها خواهد بود. به عنوان مثال: وقتی خداوند عالم رسول گرامی خود را در آیات قرآن دارای «خُلق عظیم» توصیف فرموده، ادراک عادی انسان ها از آن توصیف، متفاوت و متناسب با وسعت فکر و علم آن ها خواهد بود. خداوند خطاب به پیامبرش می فرماید:

«وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ» (القلم/۴) قابل توجه است خُلق عظیم به چه معنا است. به چه منظور خداوند این مطلب را در کلامش آورده است؟ از خلق عظیم آن حضرت چگونه می شود بهره برداری کرد؟! تأثیر خلق عظیم پیامبر خدا (ص) در جذب انسان ها به طرف دین خدا چه نوع و چه مقدار بوده است؟! خلق عظیم رسول خدا (ص) در چه جهاتی از زندگی انسان ها می تواند تأثیر گذار باشد، مثلاً در تعلیم و تربیت، کمک به فقرا و نیازمندان، جلوگیری از جنگ ها و خشونت ها و ایجاد محبت و نوعدوستی بین انسان ها، ارتباط عرفانی با خداوند و رسیدن به آرامش روحی، جلوگیری از تمرکز ثروت در دست عده ای از انسان ها و در نتیجه محرومیت بقیه انسان ها از حقوق خود و امثال آن ها.

از جهت دیگر ادراک امیرالمؤمنین علی (ع) و حضرت فاطمه (س) و امامان معصوم (ع) از این عظمت اخلاقی و ادراک اولیاء خدا و انسان های عادی و کافران و منافقان از آن چگونه می تواند باشد؟!

از جهت دیگر نمونه های رفتارهای ناشی از خلق عظیم پیامبر خدا کدامند؟! به جهت صدور و ظهور کدام رفتارها، خداوند آن بزرگوار را با خلق عظیم ستوده است و موضوعات فراوان دیگر.

کلام ایام - 176، امتحانات ملکوتی در نهضت عاشورا
بخوانید

توصیف شخصیت قدسی حضرت فاطمه زهرا (س) هم مثل وجود مبارک رسول خدا (ص) و امامان معصوم (ع) از قدرت انسان عادی خارج است. چون او یکی از حجت های خداوند است و دارای فضائل فوق حد افهام عادی بشری! و برای بحث در این زمینه احتیاج به توصیفات آن بزرگوار از ناحیه رسول خدا (ص) و امامان معصوم (ع) داریم با توجه به محدودیت ادراکات خود، در فهم و جذب کلام آن بزرگواران.

در منابع حدیثی شیعه و اهل سنت از وجود مبارک رسول خدا (ص) نقل شده است که فرمود:

«فاطِمَة بَضْعَةٌ مِنّي مَنْ آْذاهَا فَقَدْ آذانِي» یعنی فاطمه بخشی از وجود من است، پس هر کس او را اذیت کند، مرا اذیت کرده است. و این که آن حضرت فرمود:

«فاطِمَة بَضْعَةٌ مِنّی یَسُرُّنِی ما یَسُرُّها» یعنی فاطمه بخشی از وجود من است، مسرور می کند مرا آن چه او را مسرور کند.

این مطلب که رسول خدا (ص) فاطمه (س) را پاره تن خود و بخشی از وجود خود خوانده است، به الفاظی نظیر هم در کتاب های زیادی ذکر شده است.

در این قسمت به توضیح فشرده ای از این حدیث شریف می پردازیم.

قابل توجه است اینکه رسول خدا (ص) فاطمه (س) را بخشی از وجود مبارک خود خوانده، جنبه عاطفی موضوع صرفاً نمی تواند مورد نظر باشد. یعنی نه از جهت اینکه فاطمه (س) دختر رسول خدا بود و او محبت زیادی نسبت به دخترش داشت. بلکه مراد این است که فاطمه (س) واجد بخشی از شخصیت و عظمت اخلاقی و علمی پیامبر خدا (ص) بود. یعنی عظمت مقام رسالت خداوندی در شخصیت فاطمه (س) تجلّی کرده و او واجد علم و خُلق و سایر عظمت های شخصیتی رسول خدا (ص) بود. و نور شخصیت رسول خدا در شخصیت و علم و رفتارهای آن بزرگوار متجلّی بود.

خداوند می فرماید:

«إِنَّ الَّذِينَ يؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِينًا» (الأحزاب/۵۷) یعنی کسانی که خدا و رسولش را اذیت کنند، خداوند آن ها را در دنیا و آخرت لعن کرده است و برای آن ها عذابی خفّت آور آماده کرده است. بحث در معنای اذیت خدا و رسولش و حاصل مطلب را به بخش بعدی مقاله موکول می کنیم (ان شاء الله).

الیاس کلانتری

۹۵/۱/۱۸

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
بستن