۱۷- آیا ما بجهت اینکه عمر ایران را فتح کرد مسلمان شده ایم ؟

سؤال :چرا شیعیان برای فتوحات عمر ارزش قائل نیستند دوم اینکه آیا ما بجهت اینکه عمر ایران را فتح کرد مسلمان شده ایم ؟

پاسخ: این سؤال دو بخش دارد  و در حقیقت دو تا سؤال است یکی اینکه چرا شیعیان برای فتوحات عمر ارزش قائل نیستند دوم اینکه آیا ما بجهت اینکه عمر ایران را فتح کرد مسلمان شده ایم .

جواب سؤال اول اینست که در دین اسلام برنامه ای بر فتح ممالک دیگر با نیروی نظامی وجود ندارد. شیعه مخالف لشکر کشی حکومت های بظاهر اسلامی به ممالک دیگر است.دین خدا با جاذبه حقیقی معارف آن گسترش یافته.در زمان حیات پیامبر اکرم (ص)  که حکومت حقیقی دینی در جزیره العرب با مرکزیت شهر مدینه برقرار شد؛جنگ های اسلامی جنبه دفاعی داشت و جنگ ها را دشمنان دین خدا شروع می کردند و سپاه اسلام تحت مدیریت رسول خدا (ص)   و نظارت آن حضرت به دفاع می پرداختند و در همه جنگ ها هم عاطفه و رأفت رسول خدا (ص)   نسبت به دشمنان بصورت فعالیت برای جلوگیری از جنگ و طرق دیگر تجلی می کرد!.در این زمینه می توانید به  سایت حکمت طریف ردیف سیره معصومین مقاله “تجلی رحمت پیامبر (ص)  در جنگ ها “مراجعه کنید. اما بعد از رحلت پیامبر جنگ های بین مسلمین و ملل دیگر واقع شد که از نظر عقاید شیعه شروع این جنگ ها از طرف مسلمین کار مشروعی نمی تواند باشد.مگر دشمنان جنگ را شروع کنند که در آن صورت دفاع برای مسلمین کاری مشروع و جایز و لازم می باشد.قابل ذکر است که پیامبر اسلام با نوشتن نامه ها به ممالک دیگر آنها را به طرف دین اسلام دعوت می کردند؛نه با جنگ و نیروی نظامی.البته یک نوع جنگ آزادی بخش در دین اسلام وجود دارد و آن بقصد آزاد کردن ملت های گرفتار در دست حاکمان ستمگر می باشد.اما آن نوع جنگ ها با حضور و مدیریت رسول خدا (ص) و امامان معصوم علیهم السلام جایز می باشد. باز قابل ذکر است که شروع کننده جنگ با مسلمین در زمان رسول خدا (ص)  غیر از مشرکان هم ممالک دیگر بوده اند؛ بطوریکه چند بار ارتش قدرتمند روم به جامعه اسلامی حمله کرد و مسلمین به دفاع پرداختند که یکی از آن ها جنگ موته بود و در این جنگ فرماندهان سپاه اسلام و در راس آنها (حضرت جعفر طیار) پسر عموی پیامبر خدا (ص)  شهید شدند و تعداد زیاد از مسلمین بدست ارتش قدرتمند روم علاوه بر فرماندهان کشته شدند.

 اما در مورد سوال دوم جواب اینست که حکومت ایران یک ارتش مقتدری داشت یعنی دو تا حکومت قدرتمند در آن زمان در جهان وجود داشتند ؛یکی حکومت روم و دیگری حکومت ایران و هر دو تقریبا قدرتی مثل هم داشتند. اینکه ارتش حکومت اسلامی بتواند ارتش قدرتمند ایران را شکست دهد یک حادثه عادی نبود و در حقیقت این ارتش ایران بود که در فکر حمله به مسلمین و تدارک جنگی بود. شکست نظامی ایران از مسلمین حادثه شگفت انگیزی می تواند باشد,حقیقت این است که ایرانیان بلحاظ اخباری که از دین توحیدی و رفتار های کریمانه رسول خدا شنیده بودند و از طرف دیگر بجهت ظلم هایی که از ناحیه پادشاهان ساسانی به آنها شده بود؛ علاقه قبلی گسترده ای به دین خدا پیدا کرده بودند و در جنگی که بین مسلمین در زمان عمر با ایرانیان واقع شد با میل و رغبت نجنگیدند و فقط عده ای از ایرانیان که طرفدار ساسانیان بودند بطور جدی در آن جنگها فعالیت داشتند و آنها همه ایرانیان نبودند. و این جاذبه حقیقی معارف دین توحیدی بود که باعث شد ایرانیان اسلام آوردند و بعدها صورت حقیقی دین خدا یعنی پیروی از اهل بیت رسول خدا  (ص) را پذیرفتند و آنچه عرب به آن اضافه کرده بود کنار گذاشتند. باز لازم به ذکر است که خود عمر در این جنگها حضور نداشت و او در مرکز حکومت دینی در مدینه بود.پس در اصل این فتوحات اگر کار ارزشمندی باشد مستقیما ربطی به عمر ندارد و اگر کاری خلاف اخلاق دینی هم در آنها انجام گرفته باشد؛ طبعا شیعه از آن حمایت نمی کند و آنرا مشروع نمی داند . اسلام آوردن ایرانیان به عقل و فکر و سابقه تمدن آنها مربوط میشود. باز لازم به ذکر است که وجود مبارک پیامبر خدا (ص)  در زمان حیات خود که قبل از زمان جنگ مسلمین با ایرانیان بود از علم و ایمان ایرانی ها ذکری به میان آورده است به طوری که نقل شده است وقتی رسول خدا  (ص) این آیه را خواندند که خداوند فرمود: «وَءَاخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُواْ بِهِمْ وَهُوَ ﭐلْعَزِيزُ ﭐلْحَکِيمُ» (الجمعه / ۳)  به آن حضرت گفته شد آن ها چه کسانی هستند رسول خدا ( ص) دست خود را بر شانه سلمان فارسی گذاشت و فرمود اگر ایمان در ستاره ثریا باشد گروهی از این قوم یعنی اهل مملکت سلمان آن را به دست خواهند آورد و باز نقل شده است که آن حضرت فرمود اگر ایمان در ستاره ثریا باشد گروهی از اهل فارس (ایرانیان) آن رابه دست خواهند آورد.۱

تحلیلی از سیره رهبران آسمانی، 2
بخوانید

الیاس کلانتری

پاورقی:

۱-تفسیر المیزان جلد ۱۹ تفسیر سوره جمعه

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
بستن