آدم و حوا چگونه از بهشت به زمین آمدند؟

پرسش و پاسخ - 4

در مورد فرود آمدن آدم و حوا از بهشت به زمین توضیح دهید؟

در مورد آدم و حوا و فرودآمدن آن‌ها از بهشت به زمین به‌صورت فشرده توضیحی می‌آوریم و آن این‌که آدم و حوا اولین مخلوق از نوع انسان‌ها بودند که برای زندگی در زمین آفریده شدند. یعنی در اصل آدم و همسرش برای زندگی در زمین آفریده شدند و بنا بود در زمین زندگی کنند‏، به‌طوری‌که خداوند فرمود:

«وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَائِکَهِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی ﭐلْأَرْضِ خَلِیفَهً» (البقره /٣٠) اما به علتی و یا عللی خداوند عالم آن‌ها را در بهشت اسکان داد. طبعاً این اسکان موقتی بود و آن‌ها بنا بود بعد از مدتی و طی یک دوره آموزشی به زمین آورده شوند و زندگی در زمین را شروع کنند‏ اما به جهت رفتاری که از آن دو سر زد‏، در همان ابتدا و قبل از طی آن دوره معین از بهشت اخراج شدند.

علت اسکان آن‌ها در بهشت و یا یکی از علل آن ممکن است موضوع مشقت زندگی در زمین برای آن‌ها باشد. چون آن‌ها اولین موجودات انسانی بودند و زندگی در زمین در ابتدا توأم با مشقت‌ها و سختی‌ها بود. اما زندگی برای انسان‌ها ی بعدی به‌لحاظ تجربیاتی که انسان‌های اولی به‌دست آورده‌اند آسان‌تر خواهد بود.

خداوند در قرآن کریم در این زمینه می فرماید:

«فَقُلْنَا یَا ءَادَمُ إِنَّ هَـٰذَا عَدُوٌّ لَّکَ وَلِزَوْجِکَ فَلَا یُخْرِجَنَّکُمَا مِنَ ﭐلْجَنَّهِ فَتَشْقَىٰ – إِنَّ لَکَ أَلَّا تَجُوعَ فِیهَا وَلَا تَعْرَىٰ» ( طه / ١١٧-١١٨)

گفتیم ای آدم این موجود (شیطان) دشمن تو و دشمن همسر تو است‏، مبادا شما را از بهشت بیرون کند که در آن صورت به رنج و زحمت خواهی افتاد، [به‌طوری‌که] برای تو است که در آن‌جا[ یعنی در بهشت] نه گرسنه می‌شوی و نه بدون لباس.

در بهشت نوعی زندگی توأم با آسایش و رفاه برای آدم و همسرش فراهم بود و با اخراج از آن‌جا آن موقعیت از بین رفت و آن‌ها دچار مشقت شدند.

مناظرات - 7 (مناظرات آسمانی)
بخوانید

لازم به ذکر است که بهشت آدم‏، بهشت آخرت نبود، بلکه جایی بود در همین عالم دنیا. چون از بهشت آخرت کسی اخراج نمی‌شود و زندگی در آن و نعمت‌های آن همیشگی است. پس با این توضیح معلوم می‌شود که این عقیده که گفته می‌شود: اگر آدم(ع) آن خطا را مرتکب نمی‌شد، فرزندان او در بهشت بودند و دچار سختی‌های زندگی در دنیا نمی‌شدیم، عقیده باطلی است! چون اگر آدم و حوا از بهشت اخراج نمی‌شدند، اصلاً ما انسان‌ها متولد نمی‌شدیم‏، به‌جهت این‌که بهشت محل تولد انسان نبود.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام در این زمینه می‌فرماید:

«و اهبطه الی دار البلیه و تناسل الذریه» (نهج‌البلاغه خطبه اول)

خداوند او را هبوط داد به جایگاه آزمایش و به‌وجودآمدن نسل و فرزندان. یعنی عالم دنیا محل تناسل و تولد فرزندان است نه بهشت!

البته باز لازم به ذکر است که وقتی گفته می‌شود: بهشت آدم غیر از بهشت آخرت بود‏، لازم نیست تصور شود که این دو بهشت دو حقیقت کاملاً جدا از هم باشند! بلکه می‌شود گفت: بهشت آدم مرتبه‌ای از بهشت آخرت بود و بعضی از صفات آن‏، یعنی بهشت آخرت در آن‌جا وجود داشت. و در همین زمینه باز امیرالمؤمنین علی (ع) می‌فرماید:

«ثم بسط الله سبحانه له فی توبته و لقّاه کلمه رحمته و وعده المردّ الی جنته» (نهج‌البلاغه خطبه اول)

خداوند بعد از اخراج آدم (ع) از بهشت، فرصت توبه برای او به‌وجود آورد و کلمه رحمتش را به او تعلیم فرمود و وعده داد به او بازگشت به بهشت را.

الیاس کلانتری

۹۱/۱/۹

 

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
بستن