۲۲-اگر نماز ذکر خداست چرا به‌جای نماز به خدا فکر نکنیم؟

 پاسخ: ذکر خدا یعنی برقرارکردن نوعی ارتباط با خداوند و قرارگرفتن در مسیر جریان رحمت او، که عامل نزول رحمت و برکات خداوند به بنده می‌شود. ذکر خدا عملی است بسیار با عظمت و عامل حیات قلب انسان و برطرف‌ شدن مشکلات زندگی و اتصال بنده به قدرت بی‌پایان خداوند.

ذکر خدا انواعی دارد و از یک نظر تقسیم می‌شود به ذکر زبانی،  ذکر قلبی و ذکر عملی و گاهی هم هر سه مورد با هم جریان می‌یابد. از نظر دیگر کلیه اعمالی که موجب ارتباط انسان با خداوند شود ذکر خدا محسوب می‌شود، مثل خواندن قرآن و خواندن نماز و تفکر در صفات خداوند و افعال او و مطالعه‌ کردن در زندگی پیامبران خدا و امامان معصوم علیهم‌السلام. اجرای فرمان خداوند در احسان به والدین و تکریم آن ها، کمک به نیازمندان جهت رضای خداوند و کارهای ارزشمند دیگری که در اخلاق دینی به آن ها سفارش شده است. نماز یکی از برترین مراتب و انواع ذکرالله است. این نوع ذکر خدا عامل حیات قلبی انسان است و هیچ نوع از عبادات جای آن را نمی‌گیرد. ارتباط و اتصال به قدرت خداوندی و صفات او، مورد نیاز شدید روح انسان است.

اما این‌که گفته شود چرا به‌جای نماز به خدا فکر نکنیم؟ در جواب می‌شود گفت روح انسان پدیده‌ ای بسیار با عظمت و دارای عمق و وسعت عجیبی است، به‌طوری‌ که دانشمندان روح‌شناس (علم‌النفس) در شناسایی آن به ناتوانی خود اعتراف کرده‌اند. طوری‌که روانشناس مشهور معاصر دکتر آلکسیس کارل کتابی در این زمینه نوشته‌ که ترجمه فارسی آن با عنوان «انسان موجود ناشناخته» منتشر شده است. خداوند عالم، خالق این موجود با عظمت، برای بقای حیات آن و رشد مطلوب آن به بندگانش دستور داده است که روزی پنج مرتبه بین روح خود و خداوند ارتباط برقرار کنند. نقش ذکرالله بالخصوص نوعی از آن یعنی نماز در «روح انسان» مثل نقش اکسیژن در بدن انسان است.

162-منظور از ذکر خدا در آیات قرآن چیست؟!
بخوانید

البته تفکر درباره خداوند، صفات و افعال او عمل ارزشمند و پرفایده‌ای است، اما طبعاً جای نماز را نمی‌گیرد. این مطلب مثل این است که گفته شود: چرا به‌جای مصرف دارو جهت بهبودی، به طبیب فکر نکنیم؟ یا چرا به‌جای ورزش‌کردن جهت تقویت بدن و به‌ دست ‌آوردن صحت کامل، به مربی ورزشی فکر نکنیم؟!

دانشمندان بزرگ امروزی در عین حال که فراورده‌های علم طب را با سابقه بیش از دو هزار سال در اختیار دارند، در شناسایی قوانین حاکم بر بدن انسان مشکلات فراوانی دارند، تا چه رسد به روح انسان که خیلی پیچیده‌تر و عمیق‌تر از جسم انسان است. طبعاً پرورش چنین موجودی نیازمند به علم بی‌پایان خداوند دارد و صرفاً با تفکر انسان‌ها و بدون در اختیار داشتن علم خداوند، پرورش چنین موجودی امکان‌پذیر نیست.

الیاس کلانتری

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
بستن